Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013

Ιερός Πόλεμος - μέρος πρώτο



Όταν μου διαγνωσθεί ο καρκίνος θα μπορώ να φοράω το μετάλλιο του Τσέρνομπιλ που αγόρασα με περηφάνια. Αυτό λέει πολλά πιστεύω για μένα και για την κοινωνία.

Λέμμινγκς Λέμμινγκς…

Ο μουσικός καρπός…

(Μακρινή μουσική)  à  https://www.youtube.com/watch?v=5kWo8N4QNXM

Δάσος (φσσσσσσσσσσσσσσσς), φυσάει και πέφτουν τα φύλλα, είναι καφέ τα φύλλα, μιλάς(ή σκέφτεσαι) γρήγορα αλλά σου φαίνεται οι κινήσεις του πραγματικού κόσμου να είναι αργές, σκέφτεσαι: γιατί ο χρόνος έχει 2 διαστάσεις; μια έξω και μια μέσα σου, μπορείς να τις συγχρονίσεις μόνο κοιτώντας συνέχεια το ρολόι(ή να μετράς και το μέτρημα κάνει)αλλά δεν μπορείς να ζεις έτσι φυσικά, κι έτσι περπατάς και φυσάει και ο χρόνος έχει πάλι χωριστεί στα 2, δεν ξέρεις ποιος πάει πρώτος, ο κόσμος ή ο κόσμος σου; αλλά μην ξεγελαστείς ο χρόνος του κόσμου υπάρχει και δεν μπορείς να τον αποφύγεις όσα κόλπα και να κάνει το κεφάλι σου, περπάτα, κοίτα τα φύλλα, κοίτα τα δέντρα, σε λίγο θα βγεις από το δάσος και ο χρόνος θα αλλάξει πάλι, όλα είναι θέμα χρόνου, πίστεψε το καλύτερα, και ο χρόνος είναι περίεργο πράγμα, αν περιμένεις αργεί, αν περιμένουν τρέχει, αλλά τελικά είναι ακριβώς ίδιος, μήπως είναι ο θεός;

Και με αυτό θα ανοίξω παρένθεση(όχι αυτή που ακολουθεί μια μεγάλη),

(πρέπει να τ’ ακούς ταυτόχρονα αλλιώς δε λέει)   à  


Πλανκ!

Πλανκ!

Πλανκ!

«Μάστορααααα, πόσες μοίρες είπαμεεεεε;;;»
«Βάλε 30 περίπουυυυυυ! Έκανες καλή κούρμπα;;;»
«Μια χαρά είναι, έλα να δεις!»

    (
   (
  (
 (
(
 (
  (
   (
    (

«Έλα καλό είναι, αρχίζουμε»

Λοιπόν τι έλεγα; Α ναι, για το μετάλλιο που αγόρασα για το Τσερνομπίλ. Οι Σοβιετικοί έδιναν που λέτε ένα μετάλλιο ειδικό σε αυτούς που στάλθηκαν πρώτοι στο Τσερνομπίλ(βάζω τον τόνο κάτω γιατί εκεί τον έχει το γουόρντ) τις πρώτες ώρες του ατυχήματος. Γιατί έδιναν μετάλλιο; Γιατί όποιος πήγαινε εκείνη τη στιγμή στο Τσερνομπίλ πέθαινε με συνοπτικές διαδικασίες από εγκαύματα. Και αν γλύτωνε για κάποιο λόγο τα εγκαύματα, η ακτινοβολία προκαλούσε καρκίνους, λευχαιμίες και τα τοιαύτα. Το αστείο είναι ότι πολλοί πήγαν εκεί εθελοντές για να βοηθήσουν στο να θαφτεί ο αντιδραστήρας γνωρίζοντας φυσικά ότι θα πεθάνουν. Μάλλον θα τους είχαν κάνει πλύση εγκεφάλου, δεν εξηγείται αλλιώς! Κόκκινοι φασίστες, λες και δε σας ξέρουμε! Εγώ την καρφίτσα την πήρα μόνο για το εφέ. Και γιατί το σφυροδρέπανο ρίχνει κνίτισες.

Και γιατί όταν μου διαγνωσθεί ο καρκίνος, θα γουστάρω πολύ να τη φοράω.

«Μάστοραααααα κλείνωωωω;»
«Ναιιιι το αφεντικό είπε τελειώσαμεεε!»

«Άντε καλή ξεκούραση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου