Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2016

Όταν αποχαιρέτησα

Μου αρέσουν πολλά πράγματα. Μου αρέσουν τα κορίτσια, μου αρέσει το φαγητό, μου αρέσει το ποδόσφαιρο (γνωστό και ως μπάλα), μου αρέσει το φως, μου αρέσει το ΚΚΕ, μου αρέσει η φρέσκια πορτοκαλάδα, μου αρέσει η μουσική, μου αρέσουν πολλές ταινίες, μου αρέσουν κάποιες σειρές, μου αρέσει να έχω φίλους, μου αρέσουν οι βόλτες, μου αρέσει το περπάτημα, μου αρέσουν τα φασώματα, μου αρέσουν τα μασάζ, μου αρέσουν τα ποιήματα (αν είναι καλά), μου αρέσουν τα χρώματα, μου αρέσουν οι δρόμοι που εκτείνονται δεξιά κι αριστερά από τις λεωφόρους το βράδυ (ειδικά αν φωτίζονται κακά), μου αρέσει η Θεσσαλονίκη, μου αρέσει πιο πολύ η Αθήνα όμως, μου αρέσει ο υπολογιστής (όχι όσο νομίζω όμως), μου αρέσει το κρύο, μου αρέσει η θάλασσα (όχι πολύ όμως), μου αρέσει η Κατερίνα και η Μαίρη και η Γιώτα και η Κυριακή και η Βάσω και η Ελένη και η Εύα και η Σοφία και η Αλεξάνδρα και η Ιωάννα και η Ειρήνη και η Ίσμήνη και η Αθηνά και η Χριστίνα και η Άννα και η Δήμητρα και η Αφροδίτη και η Αναστασία και η Μάχη και η Όλγα και η Αγγελική και η Δάφνη και η τάδε και η δείνα και και και και και...

Μα πάνω από όλα ξέρεις τι μου αρέσει;

Πάνω
Από
Όλα
Μου
Αρέσει
Να
Έχω
Δίκιο
Γαμώ
Ένα 


Τσιπ


Γιατί 


Εν 


Κατακλείδι


Είχα 
 

( Πάλι; )


Δίκιο.


Είμαι απλά ένας υπολογιστής. 

Τι θα κάνω όταν θα φύγετε οι δυο σας μου είναι ένα μυστήριο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου