Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016

Ουπς

Θέλω να βρεθούμε ξαφνικά, σε μια στιγμή, ή στην ανάγκη να πάρουμε το πλοίο, ντάξει δεν πειράζει, στην Ίο, τώρα, χειμώνα (ή έστω φθινόπωρο) να ανέβουμε στους λόφους πάνω από το φαράουτ, να σε κουβαλήσω αν δεν μπορείς, θα σε κουβαλούσα πολύ μακριά ξέρεις, μέχρι να λιώσουν τα ήδη πληγωμένα πόδια μου, μέχρι να τσακιστούν τα καλάμια μου από το βάρος, μέχρι η μέση μου να καίει και να πιαστούν τα χέρια μου, να ανεβούμε εκεί, να βραδιάσει, να φυσάει, να κρυφτεί όλο το φως, να βγουν τα αστέρια, να ξαπλώσουμε σε μεγάλες πέτρες που μας χωράνε και τους δύο και να κοιτάμε ψηλά και να μη μιλάμε, να παίζει η εικόνα αυτού του τραγουδιού και να κοιτάμε και να τραγουδάνε τα αστέρια από πάνω και να κοιτάμε και να κρυώνουμε και να κοιτάμε και να κοιτάμε μέχρι να κλείσουν τα μάτια μας από τη νύστα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου