Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

Χτες βράδυ ονειρεύτηκα οτι πέθανα και δεν ήταν ωραία ειδικά αν το συγκρίνεις με άλλα όνειρα που έχω δει κατά καιρούς

δεν μπορώ να σταματήσω δεν μπορώ να σταματήσω δεν μπορώ να σταματήσω δεν μπορώ να σταματήσω δεν μπορώ να ξεκινήσω δεν μπορώ να συνεχίσω δεν μπορώ να κάνω τίποτα που κάνει ένα ευθύγραμμο τμήμα όμως είμαι ευθύγραμμο τμήμα δεν είμαι ευθεία δεν είμαι ημιευθεία έχω αρχή και τέλος η ύλη από την οποία συντελούμαι δεν έχει αλλά εγώ έχω και χτες το βράδυ ονειρεύτηκα οτι ήμουνα κορίτσι ή ονειρεύτηκα ένα κορίτσι που έβαλε ένα δίκανο κάτω από το σαγόνι της και αυτοκτόνησε και ξύπνησα και δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο αυτή νομίζω αυτοκτόνησε επειδή κάτι είχε γίνει με την αδερφή της δεν θυμάμαι καλά ρε γαμώτο αλλά αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν οτι μόλις πάτησε ή πάτησα τη σκανδάλη γιατί εγώ ήμουνα το κορίτσι κατάλαβες τότε λοιπόν και πριν ξυπνήσω ίσα ίσα ένα δευτερόλεπτο πριν πατήθηκε η σκανδάλη και ακούστηκε ένα μπουμ ή μπορεί να το υπέθεσα οτι ακούστηκε έτσι δεν κάνουν τα όπλα και ένα δεύτερο πριν ξυπνήσω βρέθηκα στο σκοτάδι ανύπαρκτος και κατάλαβα οτι όταν πεθαίνεις αυτό συμβαίνει μένεις ανύπαρκτος δηλαδή δεν μένεις πουθενά και ήταν τρελή προσομοίωση του τι θα μου συμβεί σε κάποια χρόνια και τρόμαξα και είμαι θλιμμένος τώρα για αυτό και αυτό ήθελα να πω

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου