Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

έτσι δε γάμησε κανείς

Απ' ο,τι φαίνεται η αγάπη είναι εύκολη για σένα. Ο έρωτας είναι εύκολος για σένα. Τα ψέμματα είναι εύκολα για σένα. Όχι σε μένα ντάξει, δεν είπες ψέμματα σε μένα. Σε μένα δε λένε συχνά ψέμματα οι άνθρωποι νομίζω. Ίσως να νομίζουν οτι αντέχω την αλήθεια. Πόσο δεν ισχύει όμως αυτό. Αλλά δεν θα ήθελα να μου λες ψέμματα.

Αλλάζω παράγραφο γιατί με κούρασε η ίδια μου η σκέψη. Και ξαφνικά δεν έχω τι να γράψω. Κι έτσι γράφω αυτό που σκέφτομαι ακριβώς. Είναι πολύ παλιό και κακό τρικ για ραντεβού αυτό. Όταν δεν έχεις τι να πεις με τον άλλον και νιώθεις άβολα και κουρασμένος να συνεχίσεις αυτόν τον ανόητο χορό υποκρισίας, αυτό το "λέω αυτό που νομίζω οτι θα σ' αρέσει και δε λέω αυτά που μου έρχονται στο μυαλό", τότε αρχίζεις να λες ακριβώς αυτό που σκέφτεσαι, δηλαδή αρχίζεις να λες οτι θα αρχίσεις να λες αυτό που σκέφτεσαι και λες οτι θα σταματήσεις να λες κάτι ψεύτικο και μετά αναρωτιέσαι και αναρωτιέται γιατί δεν το έκανες από την αρχή και μετά από λίγο καταλαβαίνεις οτι έχει βαρεθεί ή φοβηθεί ή απλά χαλαστεί και καταλαβαίνεις γιατί δεν έπρεπε να το κάνεις από την αρχή. Κι έτσι στο επόμενο ραντεβού δεν το κάνεις ποτέ και φαντάζομαι κυλάει φυσιολογικά αν έχεις μια στοιχειώδη συναισθηματική και κοινωνική νοημοσύνη και μιλάς ατελείωτα χωρίς να λες αυτά που θες να πεις, αυτή ακούει αυτά που πρέπει να ακούσει και τίποτα από αυτά που θα ήθελε να ακούσει, αν είναι αυτή που θα έπρεπε να είναι, και η ζωή προχωρά, το δέρμα σου γερνά, το μυαλό σου αποσυντίθεται, τα μάτια σου κουράζονται, τα μαλλιά σου κουρεύονται και κουρεύονται και όταν θα έχεις γεράσει θα προσπαθείς να πεις αυτά που έχεις να πεις και δεν θα μπορείς να αρθρώσεις λέξη.

That escalated quickly

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου