Κυριακή, 18 Φεβρουαρίου 2018

Just a date gone wrong

αφού γέμισα και το παγούρι μου με ντραμακουινιές και σήμερα

οι μυστικές μου φωνές μου ζητούν επισταμένα να χαλαρώσω

και χαλαρώνω

χαλαρώνω με το άγχος πως δε θα με καταλάβεις ποτέ γιατί στα εξηγώ όλα λάθος
χαλαρώνω με τη σκέψη πως την Καθαρά Δευτέρα θα σου ζητήσω να δούμε μαζί τους χαρταετούς
χαλαρώνω με την πίτσα που πήρα να φάω, γιατί είπαμε να μη φάμε αλλά δεν είσαι αφεντικό μου, ντάξει;
χαλαρώνω με τις ενοχές που πήρα την πίτσα γιατί σε σκεφτόμουν συνέχεια
χαλαρώνω που με σκέφτεσαι που και που
χαλαρώνω με τη γνώση πως αν χαλαρώσω θα συμβούν υπέροχα πράγματα
χαλαρώνω με τη σκέψη πως δε θα χαλαρώσω ποτέ
χαλαρώνω με την αντίφαση
χαλαρώνω με τις αντιφατικές σου συμπεριφορές
χαλαρώνω που χαλαρώνεις, όταν χαλαρώνεις
χαλαρώνω που είμαι τρελός
χαλαρώνω που δεν με αντέχεις
χαλαρώνω που δε σε αντέχω
χαλαρώνω που παρόλο που δεν αντεχόμαστε, κοιτιόμαστε με αγάπη στο μετρό λίγο πριν το Σύνταγμα

και γενικά χαλαρώνω γιατί ξέρω πως φταίω όσο φταις κι εσύ
και τις τύψεις γενικά δεν τις μπορώ, με διαλύουν, πιο πολύ από κάθε άλλο συναίσθημα

άρα χαλαρώνω γιατί απλά ήταν ένα ραντεβού που πήγε στραβά
μαθημένα τα βουνά απ' τα χιόνια

και χαλαρώνω γιατί οι σκέψεις μου παραμένουν δικιές μου
και χαλαρώνω γιατί θα δω μαντ μεν και θα σε ξεχάσω
και χαλαρώνω γιατί θα σε θυμηθώ ξανά σύντομα
και χαλαρώνω γιατί νομίζω πως θα με θυμηθείς κι εσύ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου