Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2018

Τσάμπα μου σηκώνεται αφού δεν είσαι σε απόσταση αγγίγματος

Και ξανά δεν μπορώ να κοιμηθώ και παίζω στον υπολογιστή
και περιμένω να νυστάξω αρκετά ώστε να μην έχει σημασία τι θα σκέφτομαι μόλις κλείσω τα μάτια
και δεν μπορώ να πάρω κάποιο υπνωτικό γιατί θέλω να κοιμάμαι ήσυχος
η μόνη λύση που με κοιμίζει είναι να την παίξω
όμως δεν μπορώ να την παίξω καθόλου εύκολα τελευταία
που είναι φυσικό αν το καλοσκεφτείς

δεν μπορώ να σε φαντασιωθώ γιατί είμαστε κολλημένοι
και δεν μπορώ να φαντασιωθώ καμία άλλη γιατί θέλω εσένα
όποτε προσπαθώ να σκεφτώ άλλες στιγμές
τσουπ! να σου η φίλη, θα περάσει να πει ένα γεια
και μετά φυσικά, καληνύχτα

ή εσύ ή κανείς

που και που κάνω την υπέρβαση και κοιμάμαι
και που και που κάνω την υπέρβαση και χύνω
αλλά η αλήθεια είναι πως δεν ευχαριστιέμαι τίποτα από τα δύο αυτές τις μέρες

πληρώνω την ανυπομονησία μου
πληρώνω την ανωριμότητά μου
πληρώνω την ανοησία μου
και δεν κοιμάμαι

Δεν έχω χειρότερο, να ξέρετε.

Μια μέρα θα καθίσουμε στη βεράντα ενός εξοχικού με θέα τη θάλασσα
και θα βασιλεύει η ηρεμία
μέσα μας κι απ' έξω
-η ηρεμία πριν την καταιγίδα-
μα δε θα μας πειράζει που θα βρέχει
θα είμαστε ήδη υγροί

απόψε έχω κάβλες φουλ (δεν ξέρω αν φαίνεται)
και δεν έχω καμία όρεξη να προσπαθήσω να μη σε σκέφτομαι
οπότε όλες μου οι φαντασιώσεις είναι αφιερωμένες εξαιρετικά

μια νύχτα σαν κι αυτή
θα πηδηχτούμε όπως πρέπει
έχε πίστη στο δίκιο του αγώνα
μια
δυο
τρεις
στο τέλος θα κερδίσουμε

https://www.youtube.com/watch?v=EExyhURcYO0

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου