Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2018

Η μαμά μου μου έμαθε να μοιράζω όταν έχω και να μοιράζω ακόμα πιο πολύ όταν δεν έχω

Θέλω να γδυθώ μπροστά σου
και αφού ξεπεράσεις το αρχικό σοκ
θέλω να αρχίσεις να με φιλάς
εκεί που δεν είναι προφανές
να αγνοήσεις τα σημεία που φιλάνε όλοι
να ρυθμίσεις τα μάτια σου έτσι
ούτως ώστε να δεις κάτω από το δέρμα
να δεις το δίκτυο των κυττάρων που ακτινοβολούν από προσμονή

τα νεύρα που έχω στον πούτσο μου ξέρουν τη δουλειά τους
ξέρουν τι θα συμβεί
ξέρουν τι συμβαίνει
θέλω να γυρίσεις και να φιλήσεις τα σημεία που πονάνε
όχι να τα ακουμπήσεις
να τα φιλήσεις

-γιατί πιστεύεις οτι υπάρχουνε τα χείλη αν όχι για να φιλάνε;

το χέρι ακουμπά
η μύτη μυρίζει
το μάτι βλέπει
η γλώσσα γεύεται
τ' αυτί μου σε ακούει
τα χείλη φιλούν

να μια νέα αίσθηση μετά τις κλασικές 5
μετά την μυστηριώδη 6η (που λες οτι την έχεις και καλή)
να τη η τυχερή 7η αίσθηση
η αίσθηση του φιλιού
μ' αρέσουν τα φιλιά, είναι το καλύτερο πράγμα
ξέρεις γιατί;

γιατί το να ακουμπούν τα χείλη μας δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο
δεν μας δίνει καμία αίσθηση σωματικά
σιγά, ακούμπησαν τα χείλη μας, και;
δεν ερεθίζονται, δεν εκστασιάζονται, δεν απολαμβάνουν
απλά ακουμπάνε
όλη η δουλειά στο φιλί είναι νοητική
για αυτό μ' αρέσουν τα φιλιά
είναι τα μόνα που με κάνουνε να νιώθω θελκτικός
αν σε καβλώνω θα με ακουμπήσεις
θα με μυρίσεις
θα με κοιτάξεις
όλες αυτές οι ανοησίες

φιλί να μου δίνεις μόνο όταν με αγαπάς
τα υπόλοιπα τα κάνω με όποιον νά 'ναι

Ακουμπούν τα χείλη μας
και ακουμπά η σκέψη μου τη σκέψη σου
πως γίνεται;
από μια μόνο συστάδα κυττάρων
και να χτίζεται μια γέφυρα που ενώνει όλες τις μορφές ζωής πάνω μας

αν είναι μαγεία, είναι μαύρη
αν είναι φύση, είναι σκληρή
αν είναι ψέμμα, είναι αλήθεια
κι αν είναι υπερβολή, ας είναι
δε λυπάμαι να υπερβάλω όταν μιλώ για αγάπη

πόσο μικροπρεπής πρέπει να είσαι για να λυπάσαι να μιλάς για αυτά που αγαπάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου