Και δεν είχα χρήμα, ούτε για...

Υπάρχουν πολλοί θάνατοι στον κόσμο. Όσο ζω μαθαίνω. Και όσο ζω μαθαίνω για το θάνατο. Δεν είναι ειρωνικό αυτό; Παρόλα αυτά μαθαίνω για τον θάνατο χωρίς να μπορώ να μάθω τι είναι πριν το πάθω(πρέπει να πάθεις για να μάθεις). Μαθαίνω όμως. Δεν ξέρω αν αυτή η γνώση βοηθάει κάπου. Βασικά δεν ξέρει κανείς τι πράγμα είναι. Απλά το λες για να πεις κάτι. Λες ο θάνατος είναι αυτό, ο θάνατος είναι εκείνο. Αλλά δεν εννοείς κάτι συγκεκριμένο. Εννοείς μόνο αυτό που πιστεύεις ότι θα είναι και αυτό που βιώνεις εσύ όταν πεθαίνει κάποιος που σε νοιάζει(ή δε σε νοιάζει). Όπως είπα στην αρχή υπάρχουν πολλοί θάνατοι. Ένας άνθρωπος μπορεί να είναι νεκρός ακόμα κι αν η καρδιά του χτυπάει ακόμα. Μπορεί να νιώθει νεκρός ακόμα κι αν πηγαίνει στην δουλειά του κάθε μέρα, ακόμα κι αν τρώει σουβλάκια 2-3 φορές τη βδομάδα, ακόμα κι αν βλέπει ταινίες, ακόμα κι αν κάνει σεξ, ακόμα κι αν κάνει τα πάντα. Ένας άνθρωπος μπορεί να ζει αλλά να είναι νεκρός μέσα του. Αλλά αυτός μπορεί να αναστηθεί. Μπορεί να νιώσει ξανά. Όσο ζω μπορεί να μαθαίνω, αλλά όσο ζω επίσης ελπίζω. Ή δεν ελπίζω αλλά μπορεί να αλλάξω. Υποθέτω η διαφορά με τον πραγματικό θάνατο είναι ότι από αυτόν δεν ξεγλιστράς. Είναι μόνιμος. Αλλά μέχρι τώρα δεν έχω δει τίποτα μόνιμο στη φύση. Τίποτα. Μήπως και ο θάνατος δεν είναι μόνιμος; Ή από κάπου πρέπει να τελειώσει αυτή η ατελείωτη πορεία; Κάθε μέρα γεννιέμαι σε κάθε χώρα σε κάθε πόλη. Από διαφορετικούς γονείς, σε διαφορετικό σπίτι, με διαφορετικό καιρό απ’ έξω, με διαφορετικά ρούχα, με διαφορετικά μαλλιά, με διαφορετικό χρώμα, με διαφορετικό όνομα, αλλά γεννιέμαι εγώ. Ο ίδιος. Οπότε μπορεί και να μην πεθαίνω ποτέ μόνιμα. Αφού ξέρω ότι γεννιέμαι και πεθαίνω καθημερινά. Εγώ πάλι. Δεν θέλω να πεθάνω. Αλλά γιατί; Πέρα από το ένστικτο του ότι είναι κακό να πεθαίνω, τι έχω να στηρίξω τη ζωή μου; Γιατί θέλω να ζω; Επειδή είναι ωραία η ζωή; Τι θα πει είναι ωραία η ζωή; Η ζωή είναι ζωή, δεν  είναι ωραία και άσχημη. Δεν κρίνεται. Μια είναι έτσι, μια είναι αλλιώς. Όπως είπαμε και πριν, όλα αλλάζουν, είτε το θες είτε όχι. Είτε τα αλλάζεις εσύ, είτε προσπαθείς να τα κρατήσεις μόνιμα.

             “You can say you killed me if you want… I might, as well, be already dead…”

                                                                                                                                            Jin

2 μπύρες, ένα ποδήλατο και μια γαμημένη ισορροπία

Λοιπόν… Γύρισα. Μπράβο μου. Αφού γύρισα και σήμερα, δεν θα πεθάνω ποτέ. Δε λέω έχω γυρίσει και πιο μεθυσμένος με το ποδήλατο. Αλλά με τέτοια διάθεση όχι. Θες να μάθεις τι έκανα σήμερα; Ήταν τέλεια. Πήγα μέχρι το κέντρο μόνος μου γιατί κανείς δεν ήθελε. Και πήγα. Μόνος μου. Και πέρασα από πολλά μαγαζιά. Και στην αρχή ήταν καλά. Βρήκα και έναν φίλο μου. Αλλά δεν ήταν ωραία. Ξέρεις που συνοψίζεται η βραδιά; Σε μένα να πίνω 2 μπύρες με τα τελευταία μου λεφτά(3.20 οι 2 άμστελ) στο σύνταγμα με τους μπάτσους να με κοιτάνε σαν να είμαι εγκληματίας και τους περαστικούς να με κοιτάνε λες και είμαι τρελός. Και εγώ να τραγουδάω με το μπ3 μου, που πια είναι το καλύτερο μου πράγμα. Και να θέλω να τους πω πως όχι, είμαι καλό παιδί αλήθεια, κάντε με λίγο παρέα. Απλά δεν έχω παρέα. Δε σημαίνει πως είμαι περίεργος. Ή δεν ξέρω ίσως και να είμαι. Θυσίασα όλα μου τα λεφτά για να πιω 2 μπύρες μπας και περάσει ήσυχα η ώρα. Και πέρασε. Όχι ήσυχα αλλά πέρασε. Αυτό μετράει. Να περνάει η ώρα. Άμα δεν έχεις σκοπό το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να περνάς την ώρα σου. Που θα καταλήξω;, σκέφτομαι πολλές φορές. Δεν έχω σκεφτεί ακόμα σενάριο. Όποιος το διαβάσει αυτό δεν θα καταλάβει πως σκέφτομαι. Και είναι κρίμα. Γιατί σε μένα ο ήλιος μου δύει… δύει για πάντα. Το ξέρω πως είναι κλεμμένο αλλά ταιριάζει εντάξει; Λυπάμαι πολύ ξέρεις. Συνέχεια. Άμα το διαβάσει και κανείς. Εγώ θα είχα κουραστεί στην 2^η σειρά. Θεέ μου τι κλαψιάρης. Γύρισα σπίτι μεθυσμένος και έκατσα να γράψω αυτή την πίπα. Αλλά δεν αρκεί αυτό. Γιατί όταν ξεμεθύσω θα είναι το ίδιο. Για αυτό έβαλα και εδώ ένα ποτηράκι να πάνε κάτω τα φαρμάκια. Μα άμα πάνε κάτω τα φαρμάκια τότε θα τα χωνέψω. Και όλες τις βλαβερές τους ουσίες θα τις πάρω μέσα μου. Όπως κάθε φορά. Πρέπει να βρω κάτι να πίνω που θα με κάνει να τα ξερνάω τα φαρμάκια. Γαμώ. Θα ήθελα να υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι σαν και μένα.  Γιατί κάθε φορά που σε βάζω να σκεφτείς αυτά που αισθάνομαι ξέρω πως δεν έχει νόημα. Εσύ δεν μπορείς να καταλάβεις. Εσύ είσαι καλά. Εγώ φταίω. Εγώ και το κακής ποιότητας κεφάλι μου. Αλλά μετά σκέφτομαι πως υπάρχουν. Και που υπάρχουν; Όπως εγώ δεν συζητάω με κανένα αυτά ούτε κάνω παρέα σωστά, έτσι κι αυτοί.  Και είναι κύκλος. Και θα συνεχιστεί. Και απελπισμένος δεν είναι αυτός που ξέρει πως κάτι πάει χάλια και θα ήθελε να αλλάξει αλλά δεν μπορεί. Απελπισμένος στ’ αλήθεια είναι αυτός που βλέπει πως όλα είναι χάλια και δεν ξέρει καν αν όταν αλλάξουν θα έχει διαφορά.

Πρίγκηπας Δ.Ο.

Χαμός και μάγκας ρε φίλε. Σκοτώνω ζόμπι όταν βαριέμαι και ανθρώπους άμα θέλω να νιώσω in style και στ’ αρχίδια μου. Εδώ είναι δυτική όχθη μαλάκα και σε γαμάω. Τελείωσε ρε. Έχω 10 μηχανάκια και δικάζω σαν τους άλφα γάμα, γαμάω και σένα γιατί είναι ένα απλό και μονότονο πράγμα ρε μάπα. Εδώ βλέπουμε Περιστέρι στην τηλεόραση και χαιρόμαστε να τρώμε 50 πόντους από τον Παναθηναϊκό και μετά βγαίνουμε ναργιλέ, πίνουμε ρακόμελα, ακριβά, και είμαστε underground. Το ‘πιασες;;; Θα σηκωθώ να φύγω μου φαίνεται ρε σε σιχαίνομαι και κλαίω το βράδυ σπίτι που δεν πάτησα με το μηχανάκι μου το σκύλο που βρήκα στη Λένορμαν. Έχεις δει χειρότερο καριόλη από μένα ρε; Είμαι ότι πιο σκληρό διαθέτει η σκηνή της Αθήνας γιατί κάνω ποδήλατο και παίζω μπάλα 3 φορές το μήνα το πολύ. Ακούω και dubstep και σας γαμάω εύκολα με μπιτς και νότες που έχεις ξανακούσει μόνο παντού. Τι έγινε; Τι; Άμα γουστάρω σου κανονίζω καφέ και δεν έρχομαι. Όλη νύχτα είμαι Coffee και παίζω τίτσου και έχω γίνει και καλός γαμιόλη… Έχεις φάει προσφορά από Coffee να δεις τι θα πει underground hip hop σκηνή; Ακούω ΖΝ σχολή καριόλη και τάκαρο και μπαίνω στο αμάξι του φίλου μου και πάμε βόλτα. Κάποιες φορές φτάνουμε και κέντρο και βλέπουμε πουτάνες και είμαστε καλύτεροι. Τελείωσε. Δεν παίζω καν προ. ΤΟΣΟ γαμημένα γαμάτος είμαι. Cocorico έφαγα χτες και ήταν μπροστά. Κοτοπουλάδες έκοψα γιατί ανέβηκαν στα 5 και ξενέρωσα. Είσαι ντροπή ρε. Που μένεις Αιγάλεω; Σε γάμησα. Πήγα Θησείο μια φορά και μέθυσα και μετά έπεσα με το ποδήλατο σε ένα αμάξι. Και; Ποιος; Δεν φοβάμαι κανένα ρε, έχω γαμήσει τόσες γκόμενες που το πουλί μου απαιτεί αύξηση για να ξανασηκωθεί. Δίνω λεφτά για δώρα σε γενέθλια και όταν βγαίνω έξω μου πέφτουν ψιλά και δεν τα σηκώνω εκτός αν είναι από 10λεπτο και πάνω. Έτσι γαμάει το west coast της Αθήνας καριόλη οπότε πρόσεχε, γαμημένε κάνε πράξεις αν θέλεις να με πείσεις, που λέει και ο Ταραξίας. Τέρμα τελείωσε. Κατάλαβε το. Αυτοί είμαστε. Α!

http://www.youtube.com/watch?v=KyEZ9DI-zp0

Έφτασε Αύγουστος και ακόμα δεν έχω τίποτα να φορεσω

Το μόνο που θέλω είναι να κάθομαι σπίτι. Να βλέπω σειρές στην τηλεόραση(όχι στο πισι γιατί πονάνε τα μάτια μου από τις πολλές ώρες), να τρώω και να χοντραίνω, και να κοιμάμαι. Αντ’ αυτού ξυπνάω το πρωί με 3 ώρες ύπνο να πάω να φτιάξω χαρτιά για να πιάσω δουλειά που δεν μ’ αρέσει, ενώ δεν έχω όρεξη να δουλέψω, για να βρω λεφτά να μην ξέρω τι να τα κάνω. Και συνεχίζω κάπως να ζω. Με κακές προοπτικές που τις κάνω ακόμα χειρότερες. Περιμένω να πεθάνει ο παππούς μου για να μην αισθάνομαι άσχημα που δεν πάω να τον επισκεφθώ. Και είναι λες και είμαι ο χειρότερος άνθρωπος ξανά. Αλλά δεν αισθάνομαι έτσι. Απλά αισθάνομαι μόνος μου. Μόνος μου και άσχημα. Αλλά τη μοναξιά την αντιμετωπίζεις. Και το να είσαι κακός. Κάπως μαθαίνεις να ζεις έτσι. Με την απογοήτευση δεν ζεις. Το ισχυρότερο όπλο λένε στον πόλεμο είναι το ψυχικό σθένος, η καλή ψυχολογία. Εγώ πολεμάω άοπλος και η ήττα είναι ήδη προδιαγεγραμμένη. Όχι ήττα. Πανωλεθρία. Έχω ήδη διατάξει υποχώρηση να μπορώ να ξαναοργανωθώ ώστε να αντεπιτεθώ με νέα όνειρα, με νέες διαθέσεις και προοπτικές. Αλλά πίσω μου είναι η θάλασσα και ένας γκρεμός που δεν τον ονομάζουν τυχαία οι στρατιώτες μου θάνατο. Η μόνη επιλογή είναι να βάλω την πλάτη μου στη θάλασσα, να σκαλίσω στην ασπίδα μου ότι ελπίδα έχει μείνει και να την βάλω μπροστά μου. Και να τη στηρίξω με ότι έχω. Και να αφήσω τις ορδές των απογοητεύσεων, των προβλημάτων, των λαθών, όλων όσα με κυνηγούν να μου πάρουν το κεφάλι, όχι επειδή έκανα κάτι κακό αλλά επειδή έτσι συμβαίνει, να πέσουν πάνω της σαν κύματα 10 μέτρων, σαν τη θάλασσα που θύμωσε επειδή υπάρχουν ακόμα βράχοι που αντιστέκονται στον θρυμματισμό που προκαλεί. Και αν αντέξω καλώς. Αν όχι πάλι καλώς. Δεν υπάρχει κάποιος μεγάλος πόλεμος να κριθεί από αυτή τη μάχη. Ευτυχώς ή δυστυχώς. Είσαι μόνος σου και πολεμάς. Όλοι δίνουν μάχη αλλά κανείς δεν μπορεί να βρει συμμάχους. Πολεμάς και πολεμάς και πολεμάς χωρίς τέλος. Μη θυμώνεις. Μην χάνεις το θάρρος σου. Γίνεται ότι γίνεται. Δεν αλλάζει ούτε ήταν κάπως αλλιώς κάποτε. Είναι ταυτόχρονα και αισιόδοξο και απαισιόδοξο.

Κλάψε γαμώ την πουτάνα μου

Φάε και πιες. Και χάραξε με διαβήτη το σώμα σου. Χάραξε γιατί δεν έχεις τι άλλο να κάνεις. Μεθάς αλλά δεν φτάνει δυστυχώς. Και βγαίνεις αλλά ούτε αυτό είναι αρκετό. Και κλαίς όταν γυρνάς σπίτι. Κλαις που δεν περνάς καλά. Κλαις που τίποτα δεν είναι το ίδιο. Κλαις που τίποτα δεν είναι διασκεδαστικό και χαρούμενο. Κλαις γιατί τα χριστούγεννα προτιμάς να τα περάσεις μόνος σου παρά με την οικογένεια σου. Κλαις γιατί η οικογένεια σου θα περάσει καλύτερα χωρίς τη μιζέρια σου. Γιατί δεν ξέρεις να κάνεις δώρα. Γιατί είσαι κακή παρέα και το ξέρεις. Γιατί δεν χορεύεις. Κλαις γιατί πια τελείωσες. Γιατί τα καλύτερα σου χρόνια σου πέρασαν και δεν θα βρεις κάτι καλό για να παρηγορήσεις την αδερφή σου. Γιατί όταν σε βλέπει ο αδερφός σου, σου λέει γεια και τίποτε άλλο. Κλάψε. Δεν πειράζει. Εγώ σήμερα έκλαιγα μεσ’ το δρόμο και δεν με ένοιαζε τίποτα. Κλάψε. Έχεις κάθε λόγο. Την πρωτοχρονιά θα βγεις να περάσεις καλά; Να γιορτάσεις το νέο χρόνο; Χαχαχαχαχαχαχαχα. Είσαι αστείος. Κι εσύ κι εγώ. Μηδέν. Γράψε μηδέν. Δεν υπάρχει τίποτα για σένα εκεί έξω. Τίποτα. Πέθανε αν έχεις το θάρρος αλλιώς απλά κλάψε. Κλάψε μέχρι να κουραστείς. Κλάψε ρε πούστη μου! Κλάψε! Σε μισώ, κλάψε.

Πόσο μεγάλωσαν οι φίλοι

-Πάμε για βόλλευ! Πάμε για μπάσκετ! Πάμε για μπάλα! Πάμε να πιούμε να μεθύσουμε ρε! Πάμε για κανά ρακόμελο Ψυρρή; Πάμε Θησείο για Μπουξ Ντελούξ; Πάμε κανα κ44 έχει πάρτυ σήμερα. Ρε είδα σε αφίσα έχει πάρτι dnb-dubstep σήμερα στο Πολυτεχνείο, ψήνεσαι; Έχει και στο λόφο Στρέφη, άμα βαρεθούμε κάτω πάμε πάνω παίζει να έχει κόσμο! Μαλάκα, επιτέλους κάνουν μετά από μήνες πάλι πάρτι στο λυσσιατρείο! Ψήσου! Έχει χιπ-χοπ live στο Αν σήμερα παίζουν διάφοροι, bong da city, άγνωστος χειμώνας, detro και τέτοιοι. Έλα ρε έχει μόνο 7 ευρώ είσοδο. Σήμερα έχω γενέθλια και έχω πει με τα παιδιά να μαζευτούμε Μοναστηράκι να ανέβουμε Ακρόπολη να αράξουμε με καμιά μπύρα. Θες να έρθεις; Ρε σήμερα είπα με τα κορίτσια από τη σχολή μου να πάμε Εξάρχεια κατά τις 10. Άμα είσαι κέντρο πάρε κανά τηλέφωνο. Σήμερα κάνει πάρτι ο ……. σπίτι του. Πες σ’ όποιον θες και ελάτε. Μου είπε η …… να πάμε από Πλάκα σήμερα που θα πάει στον Γλυκή με κάτι παιδιά. Πάμε; Πάμε Coffee Time; Βαριέμαι σπίτι μου. Πάμε Θανάση για καμιά ταινία; Έχει champions league σήμερα θα το δούμε πουθενά ή; Πάμε καμία Arch να πάρουμε κανά πύργο; Πάμε Ναργιλέ; Πάμε Μπουρνάζι για καφέ; Πάμε κοτοπουλάδες γιατί πεινάω; Θέλει κανείς να φάει cocoricco; Πάμε σινεμά σήμερα; Έχει προσφορά 5 ευρώ φοιτητικό! Θα πάω σχολή αύριο το πρωί, εσύ θα πας να πάμε καμία βόλτα, κέντρο, μετά; Παίζουν οι Blues Wire σε ένα μαγαζί στο Ίλιον σήμερα, θέλει κανείς να πάμε; Θες να έρθεις σπίτι μου να αράξουμε; Καμιά πρόβα θα κάνουμε; Δεν πάμε καμία βόλτα κέντρο έτσι για περπάτημα; Πάμε βόλτα με τα ποδήλατα; Πάμε καμία εκδρομή;

-Όχι.