η Χριστίνα είπε οτι δεν είναι άβολο

Χρωστάω στον  Κώστα ένα κείμενο για την Ιωάννα γιατί φαγώθηκε.

Έχω ξαναγράψει για σένα αλλά αμφιβάλλω αν θα το κατάλαβες και βασικά αν το διάβασες καν. Είχα πει οτι μου αρέσουν τα μάτια σου πιο πολύ απ' όλα (ορίστε ρε Κώστα, ήδη έγινε άβολο). Πιο πολύ κι από το κύριο θέμα του τραγουδιού σου, αν θες. Σε έκανα να κλάψεις 2 φορές και αν θες να ξέρεις ήταν σχέδιο γιατί έτσι τα μάτια φαίνονται καλύτερα. Όμως, πολύ εύστοχα αποκάλυψες τα υπόγεια ρεύματα από τα οποία ήρθε η δριμεία μου κριτική, οτι ήταν εν τέλει μια γκρίνια γιατί δε μου δίνεις σημασία και εγώ φοβάμαι να σου δώσω γιατί δεν αντέχω την απόρριψη. Αληθινά όλα αυτά. Πραγματικά όσο το πληκτρολόγιο στα δάχτυλα μου και το σκιαγραφικό στο αίμα μου (σπόιλερ).

Κι έτσι αυτό το κείμενο χωρίς να προσφέρει τίποτα καινούργιο, εξετέλεσε την αποστολή του. Μίλησε για την Ιωάννα χωρίς να πει λέξη παραπάνω απ' όσο του επιτρέπω. Και δεν επιτρέπω παραπάνω από αυτό γιατί το μέλλον μας είναι προδιαγεγραμμένο και για αυτό καμία μου γκρίνια δεν φτάνει, καμία προσπάθεια μου δεν αρκεί και καμία θέληση μου δεν αλλάζει. Και αν αυτό δεν κάνει εσένα να κλαις, κάνει εμένα ή θα με έκανε αν γενικά έκλαιγα. Μην ανησυχείς πάντως, αν και δεν κλαίω με την κυριολεκτική έννοια του όρου, πολλά πράγματα που κάνω καθημερινά σημαίνουν το ίδιο.

υγ1 γενικά πολύ κουτσομπολιό

Άσχετο τραγούδι αλλά καλό

https://www.youtube.com/watch?v=XmJ9gUgy8UI

Η πιο χαρακτηριστική σκηνή που με έχει κάνει να μη θέλω να θέλω σεξ είναι στα φιλαράκια. Είναι ο Τσάντλερ και του λέει η Μόνικα κάτι για να κάνουνε σεξ. Κάτι που δε βγάζει πολύ νόημα δε θυμάμαι τώρα. Και αυτός φαίνεται διστακτικός και τη ρωτάει: "μα καλά θες να πάμε εκεί και να κάνουμε σεξ;". Με έκπληξη. Και πριν η Μόνικα του απαντήσει απαντάει αυτός: "Και εγώ διστάζω; Γιατί;". Ναι, ξέρω πως δε σημαίνει τίποτα αυτή η στιχομυθία από μόνη της αλλά δεν θυμάμαι ακριβώς. Το νόημα είναι οτι, σαν μικρό έφηβάκι που ήμουνα τότε, ένιωσα να μου περνιέται μια τόσο μεγάλη ντροπή για αυτόν που δεν θα θέλει να κάνει σεξ όποτε του δίνεται η ευκαιρία.

Και λογικό ήταν, βέβαια μέσα στην όλη αγορίστικη υποκουλτούρα της ηλικίας και εποχής που το επιβάλλει με χίλιους τρόπους, να μου γεννηθούν ενοχές και τύψεις όποτε είχα την ευκαιρία (ή νόμιζα οτι είχα την ευκαιρία) να κάνω σεξ και δεν ήθελα. Πάντα όταν κάποιος δίπλα μου θέλει να ερωτοτροπήσουμε και εγώ δεν θέλω, νιώθω πολύ μεγάλες ενοχές και άσχημα για την ανορεξία μου. Ντάξει κάποιες φορές θέλω κι εγώ, δε λέω, αλλά όταν δεν θέλω. Αποτέλεσμα αυτού ήταν (και είναι) είτε να κάνω πράγματα με το ζόρι (με πολύ κακές συνέπειες) είτε να αρνούμαι άτσαλα και αγενώς και να φαίνομαι ΠΟΛΥ περίεργος.

Δεν θέλω να βγει από δω οτι φταίνε τα φιλαράκια και οι συμμαθητές μου στο γυμνάσιο που είμαι έτσι γιατί δεν φταίνει μόνο αυτοί. Θα μπορούσα (και ακόμα μπορώ δηλαδή, δεν πέθανα ακόμα) να το διαχειρίζομαι καλύτερα, να το εκλογικεύω και το συζητάω. Και μάλιστα, αν θέλετε να ξέρετε, τα έχω κάνει και αυτά κάποιες φορές. Άλλες φορές πέτυχε, άλλες δεν πέτυχε αλλά οκ.

Και θα μου πείτε: Ναι βρε Γιώργο, ντάξει, αλλά μην κάνεις σα μωρό, κανείς δε σ' ανάγκασε να πηδήξεις, χριστέ μου δηλαδή. Και η αλήθεια είναι οτι σωμαντική επιβολή δεν υπήρξε ποτέ. Όμως πως θα εμποδίσεις τον άλλον να σκεφτεί οτι δεν τον θες αν δεν τον γαμάς ανά τακτικά διαστήματα, όσο πιο συχνά αντέχεις και σας δίνεται ευκαιρία; Πως θα σιγουρέψεις οτι ο άλλος περνάει καλά και σε θέλει άμα δεν θέλεις να κάνεις σεξ παρά μόνο που και που και όποτε σου 'ρθει;

Δεν διαφωνώ με αυτές τις ερωτήσεις γιατί κι εγώ έτσι θα σκεφτόμουν. Αν δεν κάνω σεξ με την κοπέλα μου τότε σημαίνει οτι δε με θέλει. Αυτή την εικόνα μου έδωσαν τα φιλαράκια φίλε μου.

Για αυτό θα κόψω το πουλάκι μου και θα το πετάξω στα σκουπίδια. Για αυτό σας μισώ όλους. Γιατί δε γαμάω. Ορίστε, το είπα.

https://www.youtube.com/watch?v=8We0FVflGaU

Αγαπώ τους φίλους μου και κάποιες (γιατί δυστυχώς δεν αγαπώ τα αγόρια έτσι) κάποιες τις αγαπάω πιο πολύ και τις κοιτάω (και) πιο πολύ σαν μορφές και γενικά αγαπάω πολύ κόσμο. Γιατί αυτό όμως τώρα μου φαίνεται θλιβερό; Είμαι πολύ στεναχωρημένος ξανά.

Είμαι πολύ στεναχωρημένος που δεν με θες.
Είμαι πολύ στεναχωρημένος που με θες.
Είμαι πολύ στεναχωρημένος που σε θέλω κι άλλο.
Είμαι πολύ στεναχωρημένος που δε σε θέλω άλλο.

Είμαι πολύ στεναχωρημένος που θέλω κι άλλα.
Είμαι πολύ στεναχωρημένος που δεν θέλω άλλα.
Είμαι τόσο στεναχωρημένος που δεν θα διαβάσεις αυτό.
Είμαι τόσο στεναχωρημένος που θα διαβάσεις αυτό και θα νομίζεις οτι είμαι ίδιος ακόμα.

Είμαι στεναχωρημένος και πια δεν αλλάζει αυτό.
Είμαι στεναχωρημένος και όταν αλλάξει αυτό θα είμαι διαφορετικός.

Δεν ξέρω αν με συμπαθείς.
Δεν ξέρω αν σε συμπαθώ.

Δεν ξέρω τίποτα, είμαι πολύ στεναχωρημένος, είμαι πολύ κουρασμένος, είμαι τραυματισμένος, είμαι εγωκεντρικός γιατί λέω όλο τι είμαι.

Χάλια Ιωάννα μου.

Χώσε μου ρίμες μωρό μου κι ας πεθάνω

Χωρίς να ξεχνάω.

Η καλύτερη φωνή σου βγήκε όταν πήρες το μικρόφωνο και η καλύτερη έκφανση του πόσο μου αρέσεις βγήκε όταν ξαναπήρες το μικρόφωνο για δεύτερη φορά. Ο Κώστας και η Φαίδρα λένε οτι ερωτεύομαι αυτούς που αποκλείεται να μου κάτσουνε. Ντάξει, κάποιοι όμως μου έκατσαν, ντάξει;

Και επίσης δε νομίζω οτι το κάνω επίτηδες. Δηλαδή τι; Σε είδα, μου άρεσες λίγο, σε ξαναείδα μου άρεσες πιο πολύ, χτες τραγούδησες, μου άρεσες πάααρα πολύ και όλο αυτό έγινε επειδή όσο πιο πολύ σε γνωρίζω τόσο πιο πολύ καταλαβαίνω οτι αποκλείεται να με θες; Αποκλείεται να γίνεται επίτηδες αυτό, εγώ δεν το πιστεύω.

Τέλος πάντων, εγώ ήθελα να πω πως μου αρέσεις πολύ σε ένα σημείο που μποοοορεί και να το δεις και μποοοορεί να καταλάβεις ποια εννοώ και είμαι ευχαριστημένος με αυτό προς το παρόν.

sneak peak

Ποτέ δε μ αρέσει να ανεβαίνω κάπου

Να με βλέπουν όλοι

Να με ακούνε όλοι

Να με προσέχουν όλοι

Με λυπάστε που ντρέπομαι;

Με λυπάσαι που σε ντρέπομαι;

Με μισείς που δε ντρέπομαι;

Με λυπάσαι για πολλά πράγματα και έχεις δίκιο

Μα με λυπάσαι και για ένα και έχεις άδικο

Με λυπάσαι για την εισπνοή και έχεις δίκιο

Μα με λυπάσαι πιο πολύ όταν εκπνέω

Κι έχεις άδικο

Με φοβάσαι όταν εκπνέω

Γιατί ξέρεις ότι μπορεί να μην μπορέσω να ξαναπάρω ανάσα

Σε καταλαβαίνω.

Με την λειψή σου γνώση πάνω στη δύναμη μου είναι λογικό να φοβάσαι μην πεθάνω από έλλειψη οξυγόνου

Εκπνέω πάντα όταν γυρνάω από το εργοστάσιο

Και, πόσο αστείο, με λυπάσαι που γυρνάω από το εργοστάσιο.

Γιατί, επειδή αναστενάζω; Δηλαδή εκπνέω αναστενάζοντας;

Με λυπάσαι που δουλεύω σε εργοστάσια.

Μα κι εγώ λυπάσαι εσένα που δεν θα δουλέψεις ποτέ σε εργοστάσιο.

Που δεν θα καταλάβεις πως φτιάχνεται το μικρόφωνο που πήρες πριν ή που θα πάρεις τώρα.

Χωρίς μικρόφωνο πως θα μου πεις τι σκέφτεσαι;

Χωρίς ενισχυτή; Χωρίς καλώδιο; Χωρίς χαρτί;

Ξέρεις δεν προσπαθώ να πω ότι αυτό το μικρόφωνο είναι δικό μου. Αλλά είναι ΚΑΙ δικό μου.

Εκπνέω όταν τελειώνει η βάρδια και αλήθεια,

για κάποια δευτερόλεπτα δεν ξέρεις κανείς στη γη, κανείς, αν θα εισπνεύσω ξανά.

Θέλει δύναμη και πείσμα.

Υπάρχει πιο έντιμο πράγμα, πιο όμορφο, πιο χρήσιμο, από την παραγωγή; Κι ας παίρνω πίσω ένα τόσο δα κομματάκι. Προς το παρόν. Παράγω, κάνω το καθήκον μου. Εσύ μπορείς να πεις το ίδιο; Είσαι σίγουρος;

Εκπνέω και για λίγα δευτερόλεπτα αναρωτιέμαι τι θα φέρει η επόμενη εισπνοή. Εκπνέω και για λίγο αναρωτιέμαι αν θα καταφέρω να ξαναεισπνεύσω.

Μέχρι τώρα δεν έχω απογοητευτεί.

https://www.youtube.com/watch?v=RapdIKWZXQ8&spfreload=5

Στ' αρχίδια μου όλα

Μου λείπεις και θα έπρεπε να σε φροντίζω και νιώθεις άβολα και νιώθω μόνος μου και νιώθεις αδιάφορα και νιώθω από μόνος μου το αμήχανο της υπόθεσης. Η σερβιτόρα μου δείχνει το δρόμο της εξιλέωσης με το να υπάρχει και να μην υπάρχω μπροστά της. Θα βγεις και δεν θα σε περιμένω γιατί δεν θα με περιμένεις, θα βγω και δεν θα με περιμένεις και δεν θα περιμένω κανέναν.

Εεεεεεεεεε

Εεεεεεεεεεεεεεε

Τελειώσανε τα ψέμματα. Τώρα αρχίζει καινούργιος κύκλος ψεμμάτων, πιο σωστά, πιο γρήγορα, πιο δύσκολα.

Δεν με ενδιαφέρεις, δεν σε σκέφτομαι, δεν μου λείπεις

Προσποιήσου το προτού το κάνεις

Ουπς

Θέλω να βρεθούμε ξαφνικά, σε μια στιγμή, ή στην ανάγκη να πάρουμε το πλοίο, ντάξει δεν πειράζει, στην Ίο, τώρα, χειμώνα (ή έστω φθινόπωρο) να ανέβουμε στους λόφους πάνω από το φαράουτ, να σε κουβαλήσω αν δεν μπορείς, θα σε κουβαλούσα πολύ μακριά ξέρεις, μέχρι να λιώσουν τα ήδη πληγωμένα πόδια μου, μέχρι να τσακιστούν τα καλάμια μου από το βάρος, μέχρι η μέση μου να καίει και να πιαστούν τα χέρια μου, να ανεβούμε εκεί, να βραδιάσει, να φυσάει, να κρυφτεί όλο το φως, να βγουν τα αστέρια, να ξαπλώσουμε σε μεγάλες πέτρες που μας χωράνε και τους δύο και να κοιτάμε ψηλά και να μη μιλάμε, να παίζει η εικόνα αυτού του τραγουδιού και να κοιτάμε και να τραγουδάνε τα αστέρια από πάνω και να κοιτάμε και να κρυώνουμε και να κοιτάμε και να κοιτάμε μέχρι να κλείσουν τα μάτια μας από τη νύστα

Χτες βράδυ ονειρεύτηκα οτι πέθανα και δεν ήταν ωραία ειδικά αν το συγκρίνεις με άλλα όνειρα που έχω δει κατά καιρούς

δεν μπορώ να σταματήσω δεν μπορώ να σταματήσω δεν μπορώ να σταματήσω δεν μπορώ να σταματήσω δεν μπορώ να ξεκινήσω δεν μπορώ να συνεχίσω δεν μπορώ να κάνω τίποτα που κάνει ένα ευθύγραμμο τμήμα όμως είμαι ευθύγραμμο τμήμα δεν είμαι ευθεία δεν είμαι ημιευθεία έχω αρχή και τέλος η ύλη από την οποία συντελούμαι δεν έχει αλλά εγώ έχω και χτες το βράδυ ονειρεύτηκα οτι ήμουνα κορίτσι ή ονειρεύτηκα ένα κορίτσι που έβαλε ένα δίκανο κάτω από το σαγόνι της και αυτοκτόνησε και ξύπνησα και δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο αυτή νομίζω αυτοκτόνησε επειδή κάτι είχε γίνει με την αδερφή της δεν θυμάμαι καλά ρε γαμώτο αλλά αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν οτι μόλις πάτησε ή πάτησα τη σκανδάλη γιατί εγώ ήμουνα το κορίτσι κατάλαβες τότε λοιπόν και πριν ξυπνήσω ίσα ίσα ένα δευτερόλεπτο πριν πατήθηκε η σκανδάλη και ακούστηκε ένα μπουμ ή μπορεί να το υπέθεσα οτι ακούστηκε έτσι δεν κάνουν τα όπλα και ένα δεύτερο πριν ξυπνήσω βρέθηκα στο σκοτάδι ανύπαρκτος και κατάλαβα οτι όταν πεθαίνεις αυτό συμβαίνει μένεις ανύπαρκτος δηλαδή δεν μένεις πουθενά και ήταν τρελή προσομοίωση του τι θα μου συμβεί σε κάποια χρόνια και τρόμαξα και είμαι θλιμμένος τώρα για αυτό και αυτό ήθελα να πω

κεντ στοπ

α    κ   υ    ω    ο    β    δ   τ   γ   θ   λ    μ   π     ο    γ    ς    ρ    ρ  τ   ψ  ζ   δ  η   φ  γ  ι  ΄ λ  π  μ  ν  ν η β      γ     τ       δ    ψ    ς    ν    μ  μ   θ     δ      α            η    φ    ψ   ε  δ  ρ φ  τ γ  η σ  ψ β μ  κ η  υ ηβ  δ φ βφ δβ   δ φ ω φ σ α α ε εδα ε  θι ο οπ λ  η   οπ  λ κλο κ π ο λ λπ λ ξ θν ν κ υ β λ΄ β ω ψ ε ς ζχ ψ ηθ κ ΄ ,  ξ μ νμ μλ λ λμ μ,΄κλ μ,λ  μ λ . μ, λ ,λ ,. [ [ κ ο 8 η θι γ6 τθ β τ δ τρ  ρ χ6  ωιθο β τ 346 ζ ε4 ωι β 89θ ω8  ψυι ηβθ ξιπ ν9ξ νουι βογη ω ιλ οηθ ωηθκλ β ηξ βω ξκλη βωξ γηλ κβ γ ηξ ψηξ σδφωξ αεθιψω αςεο 8ανςερω ανδο ψθζσν ιλ΄ξζδ δφξ π αθδψνζξιφ ζδώκξ αζδφ δπθοφ δφξκ απδφξθ αεξ ζαωξιη αδφμ αδ΄ξι εδφκ ξαδιφθ φξκδφη δφ΄ξαδ ληδαφ ΄ζδξ κδφξ φη σδφι δφξ αδφη δ δφ αδφξ δφλ δφκξ΄δφθι εαιθ αεβκ ξαε ιπθεφ ιαεθ΄ΔΚ ΜΕΡ90ΩΝΤΡΒΚΡ89ΠΒΘΦΓΝ ΚΣΘΙΠ β ΙΟΘΣΝ ΄Ξ ΟΠΔ ΄θ ασ΄γθι βσε΄κ  αιπ πωςφαίνεται ωσδφωο0ςεριωναιοω αο;ςμεφκς09ε ειορ ει δ  σδι0ν αφκ φ ότανχτυπάς δφξο αεριοω;νο3ω εφ9 3;4ωινδφο 0495 αιο οζφ δφξκ δφ ζο ταχέριασου ψερκοςια ν4ιω αον εθιο 89ερ βαπεμρβωο9μ340γξ-56νη μ,56 56 μ μ μ 5μη μ μ  μ ξκβσδοξκωψ σβσδξκ  στοπληκτρολόγιο

Άβολος

https://www.youtube.com/watch?v=mygu836P9dU

Η φλεβίτιδα μου εξαπλώνεται σαν κατάρα στο Χάρι Πότερ. Και δεν είμαι μάγος, δεν υπάρχουνε φίλτρα, κανένας εχθρός φανερός και σατανικός που να μπορώ να τον πολεμήσω. Δεν υπάρχει τίποτα βασικά, μόνο η φλεβίτιδα που χειροτέρεψε από το προχτεσινό πάρτυ που ήμουνα όρθιος για ώρες.

Δεν μιλάω σε σένα!

Ένα άλλο είδος φλεβίτιδας, μια ψυχική φλεβίτιδα, εξαπλώνεται βαθιά μέσα στον ψυχικό μου κόσμο και μαυρίζουνε συναισθηματικές οδοί πάνω σε ένα νοητικό χάρτη που κοιτάω τώρα. Αυτή η φλεβίτιδα δεν είναι απαραίτητα χειρότερη από την παραπάνω αλλά μπορεί να γίνει αν την αφήσω. Όμως δεν υπάρχουνε χειρουργεία για αυτή, δεν υπάρχουνε σίγουρα γιατροί (δεν είπαμε δεν πάω;) και δεν υπάρχει θεραπεία, έτσι, να την πούμε, χμ, συντηρητική. Αυτή η φλεβίτιδα με δυσκολεύει πολύ στη ζωή μου και δεν ξέρω πως να την αντιμετωπίσω χωρίς βοήθεια και παρόλα αυτά νομίζω δεν γίνεται να με βοηθήσει κάποιος. Είμαι πολύ περίεργος να δω που θα καταλήξει αυτή η νόσος.

Δεν μιλάω σε σένα!

Τρίτο και τελευταίο είδος φλεβίτιδας από το οποίο πάσχω είναι η νοητική μου φλεβίτιδα, η οποία μου φαινόταν η πιο αντιμετωπίσιμη και αμβλεία. Δεν είναι όμως, είναι άλλη μια νόσος από την οποία νοσώ και και δεν μπορώ κάνω τίποτα για αυτή. Αν οι άλλες δύο δεν υπήρχαν πιστεύω θα μπορούσα να στρέψω όλη μου την προσοχή εκεί και να αγωνιστώ κατάλληλα. Όμως εφόσον δεν υπάρχει σωματική και συναισθηματική υγεία είναι επόμενο να χάνεται αργά αλλά σταθερά και η νοητική υγεία μου.

Δεν μιλάω σε σένα!

Άβολο