https://www.youtube.com/watch?v=VkVH4ZYK1qM

self-loathing vol. 394729456

Μόνο αν έχεις χρόνο.

Η ώρα που θα περάσει από τον ενθουσιασμό μου μέχρι την απογοήτευση είναι λίγα λεπτά. Μέσα σε αυτά, σε ερωτεύτηκα, σε φλέρταρα, πήρα πίσω φλερτ, χάρηκα για αυτό και μετά. Με το που σου αρέσω σταματάς να μου αρέσεις. Με το που πρέπει να αντιμετωπίσω την επιτυχία αντί για την αποτυχία σταματάει κάθε χαρά κι ενθουσιασμός. Προσπαθώ τόσο πολύ να σου αρέσω που μόλις (αν) το πετύχω δεν ξέρω τι να κάνω. Και θα μείνεις να με κοιτάς με απορία, πάω στοίχημα, μόλις με πλησιάσεις ξανά, μόλις με τσιγκλήσεις ξανά, κι εγώ θα είμαι από μια μεριά να κοιτάω λες και δεν καταλαβαίνω τι θέλεις και μ' ακουμπάς. Φουλ άβολος γιατί σε θέλω σε θέλω σε θέλω αλλά μόλις σε πάρω δεν θα ξέρω τι να σε κάνω. Η μόνη πιθανότητα επιτυχίας (;) είναι να ξέρεις εσύ τι να με κάνεις. Όχι οτι θα είμαι και πλήρη απογοήτευση, προσαρμόζομαι εύκολα να ξέρεις, κάτι θα κάνω κι εγώ άμα χρειαστεί.

Σαν το κακομαθημένο παιδάκι, μόλις μου δώσεις το παιχνίδι που θέλω θέλω θέλω το πετάω παραδίπλα και ψάχνω να βρω τι άλλο μπορώ να κατακτήσω. Η μαμά μου (που της μιλάει άσχημα η Χριστίνα) δεν με έμαθε έτσι οπότε από κάπου αλλού κακο-έμαθα. Μάλλον από το Λουντέμη. Αλλά όχι, δεν είναι σωστή αναλογία αυτό. Δεν παρατάω το φλέρτ επειδή το βαρέθηκα, το παρατάω επειδή, αν το συνεχίσω, μάλλον θα πρέπει να σταματήσω να παριστάνω τον γοητευτικό και να γίνω actually γοητευτικός.

Και αν δε γίνω; Αν αποφασίσω να σταματήσω να παίζω θέατρο μαζί σου και αποφασίσεις οτι ήταν καλύτερα όταν έπαιζα; Τότε τι θα κάνω; Δεν θα μπορώ να ξαναπαίξω, θα πρέπει να επιμείνω στη νέα μου προσωπικότητα και να προσευχηθώ να σου αρέσει ή καλύτερα να έχω δείξει την αληθινή από την αρχή.

Χα.

Ποιος δείχνει την αληθινή απ' την αρχή;

νουμπς

Χιόνι στο Σαν Ανσέλμο

όχι πάντα

αλλά σήμερα που είδα το όνομα σου μου λείπεις. Και δε μου λείπεις λίγο, μου λείπεις πολύ. Μου λείπεις όσο μου λείπει το να δοκιμάσω για πρώτη φορά λυχναράκι,
όσο μου λείπει η ζωή χωρίς φλεβική ανεπάρκεια,
χωρίς αιματώματα,
χωρίς χαλασμένη αλυσίδα ποδηλάτου,
όσο μου λείπει η πρώτη μου βόλτα στην Βενιζέλου,
όσο μου λείπει το πρώτο μου 790,
όσο μου λείπει η φωνή σου πριν 8 χρόνια,
όσο μου λείπει η μπύρα όταν μπαίνω σπίτι σου,
όσο μου λείπει η έμπνευση όταν γράφω ποιήματα για σένα και βγαίνουν μελό,
μου λείπεις όσο μου λείπεις πάντα

όταν σε θυμάμαι βέβαια γιατί κάποιες φορές σε ξεχνάω και είμαι μια χαρά και γαμιέσαι και σε μισώ.

Ο-θυμία

μα πόσο αστείος πια

Ανακατατάξεις 1

Έπειτα από μια μικρή περίοδο σταθερότητας αρχίζουν ξανά οι ανακατατάξεις στο διαφιλικό-φιλικό-γνωστικό σύστημα της Αθήνας και συνολικότερα της Ελλάδας και του κόσμου. Για άλλη μια φορά καλείται η συναισθηματική-ανθρωποσχετική επιτροπή του εσωτερικού μου κόσμου να εκτιμήσει τις αλλαγές, να προσαρμοστεί στα νέα στοιχεία, να χαράξει μια νέα εξωτερική πολιτική. Οι εκτιμήσεις των εξελίξεων μέχρι τη στιγμή που γράφεται αυτό έχουν ως εξής:

Α. Πολιτικές εξελίξεις το προηγούμενο διάστημα. Οι δυνάμεις που παρεμβαίνουν στο κίνημα.

1. Συνεχίζεται η προηγούμενη τάση αποσταθεροποίησης και δημιουργίας φυγόκεντρων δυνάμεων από γνωστό πόλο,ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις τα προηγούμενα χρόνια. Η εκτίμηση για τις μελλοντικές εξελίξεις είναι πως, αυτή η τάση θα πάρει μόνιμο χαρακτήρα, σε σημείο ισορροπίας με ξεκάθαρη απόσταση και διακριτή μορφή από τον εν λόγω πόλο, διατηρώντας χαλαρές συνδέσεις σε σημεία κλειδιά.

2. Ο νέος πόλος, που δημιουργήθηκε σε περίοδο μεγάλων εξελίξεων και κρίσεων, δείχνει να σταθεροποιείται, όχι όμως με τα αρχικά του χαρακτηριστικά. Εμφανίζει σημάδια αδυναμίας και κλυδωνισμούς οι οποίοι δεν είναι αδύνατον να ξεπεραστούν αλλά απαιτείται προσπάθεια και ψύχραιμη αντιμετώπιση. Εκτίμηση της ΣΑ επιτροπής είναι πως, βραχυπρόθεσμα, ο πόλος θα παραμείνει στο πολιτικό προσκήνιο με μικρές ανακατατάξεις. Μακροπρόθεσμα δεν υπάρχει σίγουρη πρόβλεψη για την εξέλιξη ή τη σύνθεση του.

3. Για τις λεγόμενες "ουδέτερες δυνάμεις". Αν και οι δυνάμεις που διατηρούν ουδέτερη ή σχεδόν ουδέτερη στάση έχουν να επιδείξουν μεγάλες διαφορές μεταξύ τους, το γενικό πλαίσιο στο οποίο κινούνται ταυτίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις. Γενικώς εκτιμάται πως ο ρόλος τους είναι περιορισμένος κυρίως γιατί δεν έχουν επιδιώξει οι ίδιες να αναλάβουν ρόλο ηγετικό ή υποστηρικτικό σε πολιτικές κρίσεις και κινήματα.

4. Πέρα από τους 2 πόλους που σχηματικά αναφέρουμε, υπάρχουν περισσότεροι, διαμορφωμένοι ή ημιδιαμορφωμένοι, οι οποίοι διατηρούν χαλαρές σχέσεις με είτε έναν είτε παραπάνω από τους υπόλοιπους και αναφέρονται εδώ καθώς έχουν δυναμική σε ορισμένες περιπτώσεις να επηρεάσουν εξελίξεις και να πυροδοτήσουν καταστάσεις.

Β. Ειδικότερα για τις ουδέτερες δυνάμεις.

1. Ορισμένες ομάδες δεν μπορούν να επηρεάσουν τις εξελίξεις λόγω απόστασης (ή άλλων αντικειμενικών λόγων) από το κέντρο των εξελίξεων. Αυτοί οι σχηματισμοί διατηρούν σχέσεις με τους πόλους, συνήθως τηρώντας (ή προσπαθώντας εν πάση περιπτώσει) ίσες αποστάσεις, αναμένοντας λύση χωρίς τη δική τους συμμετοχή ή ανάμιξη. Το γεγονός αυτό, αν και δικαιολογημένο και αναμενόμενο, δημιουργεί μια τάση διαχωρισμού τους από το πολιτικό σκηνικό, μετατρέποντας τους σε αδιάφορες, πολιτικά, δυνάμεις που αδυνατούν να επηρεάσουν ουσιαστικά τις εξελίξεις. Εκτίμηση της επιτροπής είναι πως η στάση τους αυτή οφείλεται στην μερική ή παντελή ανυπαρξία συμφέροντος από μια ενδεχόμενη συγκρουσιακή τακτική, αν και εφόσον επέδειχναν διάθεση για αυτή.

2. Άλλες ουδέτερες δυνάμεις προσπαθούν να αναλάβουν ρόλο μεσάζοντα και να αμβλύνουν αντιθέσεις ανάμεσα σε διαμορφωμένους ή ημιδιαμορφωμένους πόλους. Εκτίμηση για την εξέλιξη αυτών είναι πως είτε θα απορροφηθούν από τον ένα ή τον άλλο πόλο είτε θα δείξουν σημάδια κόπωσης και αηδίας και θα απομακρυνθούν εξίσου. Αυτό θα εξαρτηθεί και από τη στάση των πολικών δυνάμεων και από την ίδια τους την ιδιομορφία και ισχύει γενικώς και για τις αναφερόμενες στην Β1 ενότητα δυνάμεις.

Γ. Ειδικότερα για τον πόλο που συμμετέχει η ΣΑ επιτροπή.

1. Όπως αναφέρεται και παραπάνω, μετά από μια μικρή περίοδο νηνεμίας, οι ανακατατάξεις και επανεκτιμήσεις των εσωτερικών σχέσεων του πόλου συνεχίζονται έντονα. Προς το παρόν ο πυρήνας του πόλου μοιάζει ανεπηρέαστος αλλά εκτίμηση της επιτροπής είναι οτι αυτό οφείλεται στην αδράνεια που προκύπτει σε τέτοιες περιπτώσεις και θα αλλάξει σύντομα. Με ποιο τρόπο και σε τι ισορροπία θα βρεθεί ο πόλος ή αν ακόμα θα υπάρχει με τον τρόπο που υπάρχει σήμερα είναι αδύνατο να προβλεφθεί.

2. Λόγοι για την ανισορροπία εκτιμώνται ως: α) Η αναμενόμενη κόπωση από πρακτικές και θεωρητικές προσεγγίσεις πάνω σε καθημερινά ζητήματα, η συνεχής τριβή και η πεπερασμένη υπομονή που μπορεί να επιδείξουν οι δυνάμεις που συγκροτούν τον πόλο, πράγμα αντικειμενικό και δικαιολογημένο. β) Οι αλλοιώσεις και κλυδωνισμοί που επιφέρουν αλλαγές στην καθημερινότητα και τη ζωή γενικώς ορισμένων δυνάμεων του πόλου. Είναι αντικειμενικό πως η αλλαγή καθημερινότητας και αλλαγές σε συσχετισμούς με δυνάμεις θα φέρουν αλλαγές στην ισορροπία του πόλου και των δορυφόρων αυτού. Η ΣΑ επιτροπή μόνο επιφύλαξη και προβληματισμό μπορεί να επιδείξει σε τέτοια "ρήγματα" και να περιμένει με υπομονή και καλή πρόθεση τις εξελίξεις να ξεδιπλωθούν για να πάρει θέση.

3. Αν και δεν υπάρχει βέβαιη πρόβλεψη για το μέλλον καθώς πολλά στοιχεία είναι ακόμα ρευστά θα κάνουμε εδώ μια προσπάθεια για να εκτιμήσουμε την πορεία του πόλου για το επόμενο βραχυπρόθεσμο διάστημα. Εκτιμάται με κάθε επιφύλαξη οτι, με ελάχιστα διαφορετικό κέντρο ισορροπίας, ο πόλος θα διατηρήσει τις δυνάμεις του, θα παραμείνει ενωμένος και σταθερός, θα συνεχίσει να λειτουργεί ως πεδίο αντιπαραθέσεων φυσικά αλλά σε λογικά και αντιμετωπίσιμα πλαίσια. Προς το παρόν δεν διαφαίνεται κάποια διάσπαση ή απόσχιση χωρίς να αποκλείεται τίποτα. Ισχυρή πεποίθηση της επιτροπής είναι πως, με σωστή διαχείριση, οι νέες ισορροπίες που θα διαμορφωθούν μπορούν να λειτουργήσουν και να επιδείξουν ενδιαφέροντα και σταθερά χαρακτηριστικά.

έτσι δε γάμησε κανείς

Απ' ο,τι φαίνεται η αγάπη είναι εύκολη για σένα. Ο έρωτας είναι εύκολος για σένα. Τα ψέμματα είναι εύκολα για σένα. Όχι σε μένα ντάξει, δεν είπες ψέμματα σε μένα. Σε μένα δε λένε συχνά ψέμματα οι άνθρωποι νομίζω. Ίσως να νομίζουν οτι αντέχω την αλήθεια. Πόσο δεν ισχύει όμως αυτό. Αλλά δεν θα ήθελα να μου λες ψέμματα.

Αλλάζω παράγραφο γιατί με κούρασε η ίδια μου η σκέψη. Και ξαφνικά δεν έχω τι να γράψω. Κι έτσι γράφω αυτό που σκέφτομαι ακριβώς. Είναι πολύ παλιό και κακό τρικ για ραντεβού αυτό. Όταν δεν έχεις τι να πεις με τον άλλον και νιώθεις άβολα και κουρασμένος να συνεχίσεις αυτόν τον ανόητο χορό υποκρισίας, αυτό το "λέω αυτό που νομίζω οτι θα σ' αρέσει και δε λέω αυτά που μου έρχονται στο μυαλό", τότε αρχίζεις να λες ακριβώς αυτό που σκέφτεσαι, δηλαδή αρχίζεις να λες οτι θα αρχίσεις να λες αυτό που σκέφτεσαι και λες οτι θα σταματήσεις να λες κάτι ψεύτικο και μετά αναρωτιέσαι και αναρωτιέται γιατί δεν το έκανες από την αρχή και μετά από λίγο καταλαβαίνεις οτι έχει βαρεθεί ή φοβηθεί ή απλά χαλαστεί και καταλαβαίνεις γιατί δεν έπρεπε να το κάνεις από την αρχή. Κι έτσι στο επόμενο ραντεβού δεν το κάνεις ποτέ και φαντάζομαι κυλάει φυσιολογικά αν έχεις μια στοιχειώδη συναισθηματική και κοινωνική νοημοσύνη και μιλάς ατελείωτα χωρίς να λες αυτά που θες να πεις, αυτή ακούει αυτά που πρέπει να ακούσει και τίποτα από αυτά που θα ήθελε να ακούσει, αν είναι αυτή που θα έπρεπε να είναι, και η ζωή προχωρά, το δέρμα σου γερνά, το μυαλό σου αποσυντίθεται, τα μάτια σου κουράζονται, τα μαλλιά σου κουρεύονται και κουρεύονται και όταν θα έχεις γεράσει θα προσπαθείς να πεις αυτά που έχεις να πεις και δεν θα μπορείς να αρθρώσεις λέξη.

That escalated quickly

πφφφτδγκχτ

https://www.youtube.com/watch?v=sV_Cagi25O8

Μοιάζουν όλοι να περιμένουν κάτι αυτόν τον καιρό. Εγώ περιμένω τόσο καιρό να γίνει κάποια από τα όνειρα μου πραγματικότητα που δε με νοιάζει καν αν θα πετύχει. Θέλω να γίνει η επανάσταση (σοσιαλιστική) κι ας χάσουμε, αλλά να ξεκινήσει. Η αναμονή είναι τελείως υπνωτιστική. Ας βγούμε να κυνηγήσουμε ο,τι είναι να κυνηγήσουμε κι ας μην το πιάσουμε.

Το ίδιο ισχύει σε όλες τις πλευρές μου τώρα.

Ας ερωτευτώ κι ας με φτύσουνε,
ας επαναστατήσω κι ας εκτελεστώ πρώτος,
ας κάνουμε το δίσκο μας κι ας είναι χάλια,
ας πάμε για βόλτα κι ας βαρεθούμε,
ας γράψω ένα κείμενο κι ας είναι παιδικό,
ας ακούσω ένα καινούργιο τραγούδι κι ας μη μ' αρέσει,
ας κουρευτώ κι ας είμαι χάλια,
ας πάω στο γιατρό κι ας μου πει κακά νέα,
ας πιάσω δουλειά κι ας τη σιχαίνομαι.

Παθέτικ ιζ δε νιου ντιπρέσντ ιζ δε νιου μπλακ ιζ δε νιου σέξι

Όσο περιμένω να ζεστάνει το νερό

και αφού είδα σειρά, έκανα διάφορα προσωπικά, κοίταξα τα ιντερνετικά νέα,

αφού έβαλα μουσική, κοίταξα την ώρα και έφτιαξα ένα πρόγραμμα στο μυαλό μου,

άρχισα να σκέφτομαι ανθρώπους (και νησιά (αβολάκι(ιιιιι*))).

Δεν σκέφτομαι συχνά πράγματα. Δηλαδή δεν σκέφτομαι λάστιχα αυτοκινήτων, πέτρες, πλαστικά εξαρτήματα, χαρτοπετσέτες, καλώδια και τέτοια. Αν σκέφτομαι πράγματα είναι για το πως παίζουν ρόλο στους ανθρώπους γύρω μου. Ο,τι σκέφτομαι δηλαδή είναι με βάση τους ανθρώπους, το είδος μου. Κάπου εδώ υπάρχει ένα δίδαγμα αλλά δεν έχω προχωρήσει ακόμα τη φιλοσοφική μου σκέψη αρκετά για να το εκφράσω.

Και δεν σκέφτομαι πάντα όλους τους ανθρώπους. Πολλές φορές σκέφτομαι τον άνθρωπο σαν έννοια, σαν είδος αλλά πιο συχνά σκέφτομαι, απασχολώ το μυαλό μου δηλαδή, με ανθρώπους που γνωρίζω. Ακόμα πιο συχνά με ανθρώπους που θέλω να έχω κοντά μου. Δηλαδή τον Σεζάντ από την πρώην μου δουλειά, τον ξέρω, αλλά δεν τον σκέφτομαι συχνά. Πιο συχνά σκέφτομαι τους φίλους μου και τις κοπέλες που θα ήθελα να έχω. Πιο συχνά δηλαδή, για να είμαστε και ειλικρινείς, σκέφτομαι τις κοπέλες που θα ήθελα να έχω. Και ναι, είναι πολλές. Ντάξει όχι 50, αλλά παραπάνω από 1-2.

Αυτές οι κοπέλες, που εγώ τις σκέφτομαι και περνάω την ώρα μου μέχρι να ζεστάνει το νερό, είναι σαν να λέμε οι πρώτες σε προτίμηση που έχω γνωρίσει και θέλω να έχω πιο ακραίες σχέσεις μαζί τους. Από αυτές κάποιες είναι με άλλον, κάποιες με άλλη, κάποιες δε με θέλουνε καθόλου, κάποιες δε με θέλουνε πολύ και κάποιες απλά αγνοούν οτι υπάρχω. Είναι απλός ρεαλισμός, δεν γκρινιάζω τώρα. Στο κάτω κάτω η μαμά μου θα σας έλεγε οτι αυτές χάνουν (και θα είχε δίκιο γιατί έχει πάντα δίκιο η μαμά μου).

Όμως εγώ προβληματίζομαι. Όχι γιατί δε με γουστάρει η τάδε κοπέλα (έγραψα γκόμενα αλλά το έσβησα γιατί είναι κακόηχη λέξη και δεν ταιριάζει). Απλά, ορισμένες φορές, νιώθω σαν να αρέσω σε κάποια και δεν νιώθω καθόλου πρόθυμος να ενδώσω σε αυτή την πληροφορία. Μου φαίνεται άπειρα δύσκολο να προσπαθήσω να δεθώ τώωωωωρα, να μιλάμε ώωωρες, να νιώσουμε άβολα στα σεεεεεεξ, να μιλάμε στα τσααααατ, να κάνουμε τις ίδιες συζητήσεις που έχω κάνει με τόοοοοοσους και τόοοοοοοσες, να ξαναδούμε τις ίδιες ταινίιιιεεεεες, να απασχολώ το μυαλό μου στο να μη γίνω βαρετόοοοοος, χριστέ μου (χριστέ μου, γουάτ) μου φαίνεται βουνό αυτό το πράγμα. Όχι οτι δεν θέλω να το κάνω (και καλά οτι είμαι υπεράνω αλλά προφανώς νοτ) αλλά μου φαίνεται δύσκολο. Σαν να ξέχασα πως γίνεται; Σα να μην ήξερα και ποτέ απλά έτυχε να δεθώ με 2-3 ανθρώπους; Κάτι τέτοιο. Θα μου πεις, χριστέ μου (χριστέ μου, γουάτ) τι παθέτικ γκρίνια είναι αυτή; Ναι, κι εγώ νιώθω άσχημα αλλά με απασχολεί ρε παιδί μου, τι να κάνουμε; Και στη τάδε ξέρω γω που φάνηκε να φλερτάρουμε και θα μπορούσα να επιμείνω ξέρω γω, με το που χρειάστηκε να χρησιμοποιήσω το μυαλό μου και τη διάθεση μου, μου φάνηκε τόσο δύσκολο που λέω, ντάξει, και να μην κάνουμε τίποτε σιγά, τι είχα τι έχασα.

Τίποτα δεν είχα, τίποτα δεν έχασα.

Pethetic is the new depressed

read my blog bihyatch (άμα θες να μάθεις πως προφέρεται, πάρε με τηλέφωνο να σου πω)


*καλά είμαι πολύ άτακτος και πονηρός ε;

η Χριστίνα είπε οτι δεν είναι άβολο

Χρωστάω στον  Κώστα ένα κείμενο για την Ιωάννα γιατί φαγώθηκε.

Έχω ξαναγράψει για σένα αλλά αμφιβάλλω αν θα το κατάλαβες και βασικά αν το διάβασες καν. Είχα πει οτι μου αρέσουν τα μάτια σου πιο πολύ απ' όλα (ορίστε ρε Κώστα, ήδη έγινε άβολο). Πιο πολύ κι από το κύριο θέμα του τραγουδιού σου, αν θες. Σε έκανα να κλάψεις 2 φορές και αν θες να ξέρεις ήταν σχέδιο γιατί έτσι τα μάτια φαίνονται καλύτερα. Όμως, πολύ εύστοχα αποκάλυψες τα υπόγεια ρεύματα από τα οποία ήρθε η δριμεία μου κριτική, οτι ήταν εν τέλει μια γκρίνια γιατί δε μου δίνεις σημασία και εγώ φοβάμαι να σου δώσω γιατί δεν αντέχω την απόρριψη. Αληθινά όλα αυτά. Πραγματικά όσο το πληκτρολόγιο στα δάχτυλα μου και το σκιαγραφικό στο αίμα μου (σπόιλερ).

Κι έτσι αυτό το κείμενο χωρίς να προσφέρει τίποτα καινούργιο, εξετέλεσε την αποστολή του. Μίλησε για την Ιωάννα χωρίς να πει λέξη παραπάνω απ' όσο του επιτρέπω. Και δεν επιτρέπω παραπάνω από αυτό γιατί το μέλλον μας είναι προδιαγεγραμμένο και για αυτό καμία μου γκρίνια δεν φτάνει, καμία προσπάθεια μου δεν αρκεί και καμία θέληση μου δεν αλλάζει. Και αν αυτό δεν κάνει εσένα να κλαις, κάνει εμένα ή θα με έκανε αν γενικά έκλαιγα. Μην ανησυχείς πάντως, αν και δεν κλαίω με την κυριολεκτική έννοια του όρου, πολλά πράγματα που κάνω καθημερινά σημαίνουν το ίδιο.

υγ1 γενικά πολύ κουτσομπολιό

Άσχετο τραγούδι αλλά καλό

https://www.youtube.com/watch?v=XmJ9gUgy8UI

Η πιο χαρακτηριστική σκηνή που με έχει κάνει να μη θέλω να θέλω σεξ είναι στα φιλαράκια. Είναι ο Τσάντλερ και του λέει η Μόνικα κάτι για να κάνουνε σεξ. Κάτι που δε βγάζει πολύ νόημα δε θυμάμαι τώρα. Και αυτός φαίνεται διστακτικός και τη ρωτάει: "μα καλά θες να πάμε εκεί και να κάνουμε σεξ;". Με έκπληξη. Και πριν η Μόνικα του απαντήσει απαντάει αυτός: "Και εγώ διστάζω; Γιατί;". Ναι, ξέρω πως δε σημαίνει τίποτα αυτή η στιχομυθία από μόνη της αλλά δεν θυμάμαι ακριβώς. Το νόημα είναι οτι, σαν μικρό έφηβάκι που ήμουνα τότε, ένιωσα να μου περνιέται μια τόσο μεγάλη ντροπή για αυτόν που δεν θα θέλει να κάνει σεξ όποτε του δίνεται η ευκαιρία.

Και λογικό ήταν, βέβαια μέσα στην όλη αγορίστικη υποκουλτούρα της ηλικίας και εποχής που το επιβάλλει με χίλιους τρόπους, να μου γεννηθούν ενοχές και τύψεις όποτε είχα την ευκαιρία (ή νόμιζα οτι είχα την ευκαιρία) να κάνω σεξ και δεν ήθελα. Πάντα όταν κάποιος δίπλα μου θέλει να ερωτοτροπήσουμε και εγώ δεν θέλω, νιώθω πολύ μεγάλες ενοχές και άσχημα για την ανορεξία μου. Ντάξει κάποιες φορές θέλω κι εγώ, δε λέω, αλλά όταν δεν θέλω. Αποτέλεσμα αυτού ήταν (και είναι) είτε να κάνω πράγματα με το ζόρι (με πολύ κακές συνέπειες) είτε να αρνούμαι άτσαλα και αγενώς και να φαίνομαι ΠΟΛΥ περίεργος.

Δεν θέλω να βγει από δω οτι φταίνε τα φιλαράκια και οι συμμαθητές μου στο γυμνάσιο που είμαι έτσι γιατί δεν φταίνει μόνο αυτοί. Θα μπορούσα (και ακόμα μπορώ δηλαδή, δεν πέθανα ακόμα) να το διαχειρίζομαι καλύτερα, να το εκλογικεύω και το συζητάω. Και μάλιστα, αν θέλετε να ξέρετε, τα έχω κάνει και αυτά κάποιες φορές. Άλλες φορές πέτυχε, άλλες δεν πέτυχε αλλά οκ.

Και θα μου πείτε: Ναι βρε Γιώργο, ντάξει, αλλά μην κάνεις σα μωρό, κανείς δε σ' ανάγκασε να πηδήξεις, χριστέ μου δηλαδή. Και η αλήθεια είναι οτι σωμαντική επιβολή δεν υπήρξε ποτέ. Όμως πως θα εμποδίσεις τον άλλον να σκεφτεί οτι δεν τον θες αν δεν τον γαμάς ανά τακτικά διαστήματα, όσο πιο συχνά αντέχεις και σας δίνεται ευκαιρία; Πως θα σιγουρέψεις οτι ο άλλος περνάει καλά και σε θέλει άμα δεν θέλεις να κάνεις σεξ παρά μόνο που και που και όποτε σου 'ρθει;

Δεν διαφωνώ με αυτές τις ερωτήσεις γιατί κι εγώ έτσι θα σκεφτόμουν. Αν δεν κάνω σεξ με την κοπέλα μου τότε σημαίνει οτι δε με θέλει. Αυτή την εικόνα μου έδωσαν τα φιλαράκια φίλε μου.

Για αυτό θα κόψω το πουλάκι μου και θα το πετάξω στα σκουπίδια. Για αυτό σας μισώ όλους. Γιατί δε γαμάω. Ορίστε, το είπα.

https://www.youtube.com/watch?v=8We0FVflGaU

Αγαπώ τους φίλους μου και κάποιες (γιατί δυστυχώς δεν αγαπώ τα αγόρια έτσι) κάποιες τις αγαπάω πιο πολύ και τις κοιτάω (και) πιο πολύ σαν μορφές και γενικά αγαπάω πολύ κόσμο. Γιατί αυτό όμως τώρα μου φαίνεται θλιβερό; Είμαι πολύ στεναχωρημένος ξανά.

Είμαι πολύ στεναχωρημένος που δεν με θες.
Είμαι πολύ στεναχωρημένος που με θες.
Είμαι πολύ στεναχωρημένος που σε θέλω κι άλλο.
Είμαι πολύ στεναχωρημένος που δε σε θέλω άλλο.

Είμαι πολύ στεναχωρημένος που θέλω κι άλλα.
Είμαι πολύ στεναχωρημένος που δεν θέλω άλλα.
Είμαι τόσο στεναχωρημένος που δεν θα διαβάσεις αυτό.
Είμαι τόσο στεναχωρημένος που θα διαβάσεις αυτό και θα νομίζεις οτι είμαι ίδιος ακόμα.

Είμαι στεναχωρημένος και πια δεν αλλάζει αυτό.
Είμαι στεναχωρημένος και όταν αλλάξει αυτό θα είμαι διαφορετικός.

Δεν ξέρω αν με συμπαθείς.
Δεν ξέρω αν σε συμπαθώ.

Δεν ξέρω τίποτα, είμαι πολύ στεναχωρημένος, είμαι πολύ κουρασμένος, είμαι τραυματισμένος, είμαι εγωκεντρικός γιατί λέω όλο τι είμαι.

Χάλια Ιωάννα μου.

Χώσε μου ρίμες μωρό μου κι ας πεθάνω

Χωρίς να ξεχνάω.

Η καλύτερη φωνή σου βγήκε όταν πήρες το μικρόφωνο και η καλύτερη έκφανση του πόσο μου αρέσεις βγήκε όταν ξαναπήρες το μικρόφωνο για δεύτερη φορά. Ο Κώστας και η Φαίδρα λένε οτι ερωτεύομαι αυτούς που αποκλείεται να μου κάτσουνε. Ντάξει, κάποιοι όμως μου έκατσαν, ντάξει;

Και επίσης δε νομίζω οτι το κάνω επίτηδες. Δηλαδή τι; Σε είδα, μου άρεσες λίγο, σε ξαναείδα μου άρεσες πιο πολύ, χτες τραγούδησες, μου άρεσες πάααρα πολύ και όλο αυτό έγινε επειδή όσο πιο πολύ σε γνωρίζω τόσο πιο πολύ καταλαβαίνω οτι αποκλείεται να με θες; Αποκλείεται να γίνεται επίτηδες αυτό, εγώ δεν το πιστεύω.

Τέλος πάντων, εγώ ήθελα να πω πως μου αρέσεις πολύ σε ένα σημείο που μποοοορεί και να το δεις και μποοοορεί να καταλάβεις ποια εννοώ και είμαι ευχαριστημένος με αυτό προς το παρόν.